| Home | Koorleden | Korte Geschiedenis | Concerten | Foto's |
 |
De dag van de
ongegiste broden
Verhalen zijn zo oud als de mensheid zelf: zij hebben ons kennis bijgebracht, geboeid, vermaakt, getroost. Verhalen horen bij de mens, en begeleiden hem van de wieg tot het graf: de mythe, de parabel, de metafoor, de legende, het sprookje, de fabel, de anecdote, de volksvertelling ¼ wie is er niet mee vertrouwd?In vroeger tijden werden verhalen uitsluitend mondeling overgeleverd, de eeuwen door. Elke generatie geeft ‘iets’ aan het verhaal mee om het te kruiden en smakelijk te maken, en vooral om de inhoud en de boodschap ervan op een aansprekende manier over te brengen. Zo draagt elk verhaal de weervlekken van de tijd waarin het wordt verteld. Het lijdensverhaal is een belangrijk element in de Bijbelse Boodschap. Het wordt van generatie op generatie doorgegeven en trekt zich niets aan van culturele grenzen en waterscheidingen. Het is Goddelijke Openbaring maar tegelijk ook zo menselijk en herkenbaar: een verhaal van verering, verzet, verraad, veroordeling, vernedering en tenslotte de dood. De grootmoeder, wiens moeder slavin was, hoorde het verhaal van de eerste zendelingen en missionarissen en vertelde het op haar manier verder aan haar kinderen en kleinkinderen. De kleinzoon zal - ondanks zijn vele omzwervingen, integraties en aanpassingen - het verhaal zo vertellen dat zijn grootmoeder weer tot leven komt en haar stem weer gehoord wordt. De essentie van het lijdensverhaal wordt niet aangetast, alleen de voordracht en de ‘taal’ zijn anders dan anders. In de zwarte gemeenschappen van de Verenigde Staten wordt ditzelfde verhaal met grote overgave verteld. De voorganger neemt de rol van ooggetuige op zich, maar de boodschap blijft zuiver. |