| Kerstconcert
Feerwerd - 19 december 2004 - 15.30 uur
Het programma dat
vocaal ensemble Serena bij dit concert ten gehore brengt, bestaat uit
stemmige en vreugdevolle muziek. Alles wat te horen zal zijn, heeft op een
of andere manier met de adventstijd of met Kerst te maken.
De toon wordt
gezet met een verrassende compositie van William Byrd (1543-1623), waarin
wordt bezongen dat hemel en aarde vol blijdschap zullen zijn wanneer de
Heer zal komen en rechtvaardigheid en overvloed aan de orde van de dag
zullen zijn: Laetentur Coeli. In de liturgie was
deze tekst ten tijde van Byrd de opening van de adventstijd: de
verwachting van de vreugde die met Kerst écht realiteit wordt, wordt
alvast bezongen.
Een tweede
gedachte die in de advent een belangrijke rol speelt, verwoordt het
ongeduld: Kom spoedig, Heer, en red ons. In de compositie van Guerrero
heeft de tweede sopraanstem als een soort litanie gedurende het gehele
stuk de smeekbede Veni, Domine, et noli tardare, “kom, Heer, en
maak haast.” Aan het slot wordt vooruit gekeken naar het plezier van
Kerst: ons hart zal zich met volmaakte vreugde verheugen.
Deze beide
composities zijn geschreven in de polyfone stijl, die kenmerkend is voor
de muziek in de Renaissance: de stemmen zingen wel dezelfde tekst, maar
niet op hetzelfde moment.
Het tweede vocale
gedeelte van dit concert begint met O magnum mysterium, een tekst
die vandaag in drie verschillende versies zal klinken. De eerste is die
van Benedictus de Optitiis, wiens werk bewaard is gebleven in de Leydse
Koorboeken (1549). In deze compositie gebruikt Benedictus naast de
gebruikelijke polyfone stijl de homofonie bij belangrijke tekstgedeelten.
Zo wordt de openingsfrase O magnum mysterium door alle stemmen
tegelijkertijd gezongen. Hetzelfde geldt voor de woorden waarin het
kerstmysterie wordt uitgedrukt: cuius viscera en portare
Christum Dominum . In het tweede gedeelte van dit stuk, dat tot Maria
is gericht, wordt de homofonie op dezelfde manier toegepast.
Dat de tekst o
magnum mysterium graag werd gebruikt om nieuwe composities te maken,
blijkt uit de twee andere versies die op het programma staan: Tomas Luis
de Victoria gebruikt de polyfone om zijn visie op het Kerstmysterie uit te
drukken. Hij eindigt zijn stuk met een vrolijk dansend Alleluia.
Meer ingetogen is
William Byrd, die zijn zetting begint met de lage stemmen van het koor. Na
de inzet van de sopraanstem groeit de muziek uit tot een homofone
afsluiting op het woord sacramentum. Daarna volgt een nieuwe zin,
die uitmondt in Dominum natum en melodisch weer tot rust komt op de
tekst iacentem in praesepio. Byrd voegt aan deze inleiding nog twee
gedeelten toe aan Maria en besluit zijn stuk zoals het begon: o magnum
mysterium.
Als
eerste van de meer recente composities op het programma klinkt A boy
was born, in de zetting van Leo van Noppen, oud-dirigent van Serena.
De tekst vertelt van de menswording van Christus en spoort aan tot
vreugde. De homofone stijl wordt hier op een modern klankidioom toegepast.
Marc Dupuis,
eveneens oud-dirigent van Serena, boog zich net als Leo van Noppen over
een oud-Engelse tekst uit de 14e eeuw. Ook hij past modern
klankidioom toe op een oude melodie. De versie die vandaag klinkt, is die
van 1998.
De enige Nederlandstalige
tekst die op het programma staat, is Doe die rose van Jericho, waarin
het Kerstverhaal vanuit het perspectief van Maria wordt verteld. Zij wordt
aangeduid met de titel Rose van Jericho. De middeleeuwse melodie
van dit lied blijft in de gehele compositie hoorbaar, omspeeld door andere
stemmen en af en toe bekende kerst-klanken.
De eigentijdse composities
worden afgesloten met het Salve Regina van Cornelis Wagemakers. Ook
hier modern idioom, maar wat meer romantisch getint dan in de eerdere
recente composities. Onverwachte modulaties worden gebruikt om bepaalde
tekstgedeelten extra reliëf tegeven, bijvoorbeeld in hac lacrimarum
valle en o clemens, o pia.
Als afsluiting van
het concert klinkt hét Kerststuk van Jan Pieterszoon Sweelinck
(1562-1621): Hodie Christus natus est. Het eerste woord van deze
compositie roept door z’n herhaling spanning op: “vandaag, vandaag… “ Vanaf het moment dat
deze inzet achter de rug is klinkt vrolijke muziek met veel snelle loopjes
en vreugdekreten (noë, alleluia).
Het
woord hodie is haast een refrein: het komt drie keer terug, steeds
gevolgd door een langer verhaal op muziek. De vreugde spettert eraf!
|